"Doğa insana değil, insan doğaya aittir " bu Kızılderili atasözü okuduğum zaman beni çok etkilemişti. Doğaya duyarlı bir toplumun felsefesini ve inceliğini anlatan bir söz olarak aklımın bir köşesinde durur.
İnsan varoluşundan beri doğayla mücadele icerisinde olmuş onunla baaş çıkmanın yollarını aramıştır. Sonunda doğaya daha çok zarar veren ve bunun etkilerini fazlasıyla yaşayan bir süreç içersine girmiştir. Doğadan kopmasıyla birlikte mücadelenin yönü değişmiş ve modern insan daha çok kendisi ile mücadele eder hale gelmiştir. Dinlenebilmek ve stresten uzaklaşmak için sıklıkla tavsiye edilir doğayla başa başa kısa süreli de olsa kaçamaklar.
Çocukluğumla ilgili kendimi şanslı hissettiğim anılar arasında tabiatla iç içe geçirdiğim günler olmuştur. Çocuğuma aynı imkanı sunamasam da ilk fırsatta onu da kaçırıyorum tozlu topraklı mekanlara. Bir gün parkta oğlum toz toprakla oynarken diğer çocuklar ailelerinin yasaklamalarına maruz kalmıştı.Sonuçta durum onu gerektirmiş olabilir. Aslında kimsenin kararlarını sorgulamak lazım. Parkın en pis çocuğu ilan edileceği için oğlum için endişelenmedim değil.
Bu çiçek kuklaları severek hazırladım ve bikaçtane de hediye ettim. Nasıl yaptım derseniz orası uzun işte. 4 ilmekle 6 sık iğne yaptım. İkinci sırada 12 ilmek ve 3. sırada 24 ve bir kaç sıra aynı sayıda örüp. Aynı sayılara göre eksiltim. İçine boncuk elyaf dodurdum. Yeşil iple parmak ölçüsüne göre sap kısmını ördüm. Orta kısımdan zincir çekip beyaz iple taç yapraklarını yaptım. Çokta yaptığımı anlatmayı beceremem. O anda çözüm buluveririm bazı eksiklere. Tarifte tutmayan yerler olursa ayarlarsınız diye umuyorum. Sevgiler.
